Mekke döneminde inmiştir. Yedi âyettir. Kur’an-ı Kerim’in ilk sûresi olduğu için “başlangıç” anlamına gelen “Fâtiha” adını almıştır.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ﴿١﴾

1/Fatiha Suresi-1 (Meâlleri Kıyasla): Bismillâhir rahmânir rahîm.

Rahmet ve merhametin kaynağı olan Allah'ın adıyla.[1]

الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٢﴾

1/Fatiha Suresi-2 (Meâlleri Kıyasla): El hamdu lillâhi rabbil âlemîn (âlemîne).

Bütünüyle övgü, âlemlerin rabbi Allah'a aittir.[2]

الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ﴿٣﴾

1/Fatiha Suresi-3 (Meâlleri Kıyasla): Er rahmânir rahîm(rahîmi).

O, rahmet ve merhametin kaynağıdır.[3]

مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ ﴿٤﴾

1/Fatiha Suresi-4 (Meâlleri Kıyasla): Mâliki yevmid dîn(dîne).

Din/ceza ve ödül gününün sahibidir.[4]

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾

1/Fatiha Suresi-5 (Meâlleri Kıyasla): İyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn(nestaînu).

Yalnız sana kulluk eder ve yalnız senden yardım dileriz.

اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ ﴿٦﴾

1/Fatiha Suresi-6 (Meâlleri Kıyasla): İhdinâs sırâtel mustakîm(mustakîme).

(6-7) Bizi doğru yola, yani kendilerini nimetlendirdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğramışların ve sapıkların yoluna değil![5]

صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ ﴿٧﴾

1/Fatiha Suresi-7 (Meâlleri Kıyasla): Sırâtallezîne en’amte aleyhim gayril magdûbi aleyhim ve lâd dâllîn(dâllîne).

(6-7) Bizi doğru yola, yani kendilerini nimetlendirdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğramışların ve sapıkların yoluna değil![5]