Mekke döneminde inmiştir. 4 âyettir. Kureyş, Hz. Peygamberin mensup olduğu kabilenin adıdır.

لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ ﴿١﴾

106/Kureys-1 (Meâlleri Kıyasla): Li îlâfi kureyş(kureyşin).

Kureyşin ülfetini (emin ve rahat olmalarını) sağladığı için.

إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاء وَالصَّيْفِ ﴿٢﴾

106/Kureys-2 (Meâlleri Kıyasla): Îlâfihim rıhleteş şitâi ves sayf(sayfi).

Onları, yaz ve kış yolculuklarında (göçlerinde) ülfet ettirdiği (emin ve rahat olmalarını sağladığı için).

فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ ﴿٣﴾

106/Kureys-3 (Meâlleri Kıyasla): Felya’budû rabbe hâzâl beyt(beyti).

Artık bu Beyt’in (Kâbe’nin) Rabbine kul olsunlar.

الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ﴿٤﴾

106/Kureys-4 (Meâlleri Kıyasla): Ellezî at’amehum min cûın ve âmenehum min havf(havfin).

O ki, onları açlıktan doyurdu ve onları korkudan emin kıldı.