Medine döneminde inmiştir. 5 âyettir. Felâk, sabah aydınlığı demektir.

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿١﴾

113/Felak-1 (Meâlleri Kıyasla): Kul eûzu bi rabbil felak(felakı).

De ki: “Ben, Felâk’ın Rabbine sığınırım.”

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

113/Felak-2 (Meâlleri Kıyasla): Min şerri mâ halak(halaka).

Yarattıklarının şerrinden.

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

113/Felak-3 (Meâlleri Kıyasla): Ve min şerri gâsikın izâ vekab(vekabe).

Ve karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden.

وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ﴿٤﴾

113/Felak-4 (Meâlleri Kıyasla): Ve min şerrin neffâsâti fîl ukadi.

Ve düğümlere üfleyenlerin şerrinden.

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

113/Felak-5 (Meâlleri Kıyasla): Ve min şerri hâsidin izâ hased(hasede).

Ve haset ettiği zaman, haset edenin şerrinden.