Mekke döneminde inmiştir. 7 âyettir. Mâ’ûn, yardım ve zekât demektir.

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾

107/Maun Suresi-1 (Meâlleri Kıyasla): E raeytellezî yukezzibu bid dîn(dîne).

Gördün mü dinini (Sünnetullâh'ı) yalanlayan şu kimseyi?

فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿٢﴾

107/Maun Suresi-2 (Meâlleri Kıyasla): Fe zâlikellezî yedu’ul yetîm(yetîme).

İşte o, yetimi azarlayıp iter - kakar,

وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿٣﴾

107/Maun Suresi-3 (Meâlleri Kıyasla): Ve lâ yahuddu alâ taâmil miskîn(miskîni).

Yoksulları doyurmaya teşvik etmez (cimri, bencil)!

فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾

107/Maun Suresi-4 (Meâlleri Kıyasla): Fe veylun lil musallîn(musallîne).

Vay hâline o (âdet diye) namaz kılanlara ki;

الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾

107/Maun Suresi-5 (Meâlleri Kıyasla): Ellezîne hum an salâtihim sâhûn(sâhûne).

Onlar, (iman edenin mi'râcı olan) salâtlarından (okunanların mânâsını yaşamaktan) kozalıdırlar (gâfildirler)!

الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ ﴿٦﴾

107/Maun Suresi-6 (Meâlleri Kıyasla): Ellezîne hum yurâûn(yurâûne).

Onlar gösteriş yapanların ta kendileridirler!

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿٧﴾

107/Maun Suresi-7 (Meâlleri Kıyasla): Ve yemneûnel mâûn(mâûne).

Hayrı da engellerler!