Mekke döneminde inmiştir. 7 âyettir. Mâ’ûn, yardım ve zekât demektir.

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾

107/Maun Suresi-1 (Meâlleri Kıyasla): E raeytellezî yukezzibu bid dîn(dîne).

Hüküm gününü yalanlayanı gördün mü?

فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿٢﴾

107/Maun Suresi-2 (Meâlleri Kıyasla): Fe zâlikellezî yedu’ul yetîm(yetîme).

Yetimi itip kakan işte odur.

وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿٣﴾

107/Maun Suresi-3 (Meâlleri Kıyasla): Ve lâ yahuddu alâ taâmil miskîn(miskîni).

Düşkünü doyurmaktan hoşlanmaz.

فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾

107/Maun Suresi-4 (Meâlleri Kıyasla): Fe veylun lil musallîn(musallîne).

Öyleyse yazıklar olsun o namaz kılanlara.

الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾

107/Maun Suresi-5 (Meâlleri Kıyasla): Ellezîne hum an salâtihim sâhûn(sâhûne).

Kıldıkları namazdan gafil olanlara.

الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ ﴿٦﴾

107/Maun Suresi-6 (Meâlleri Kıyasla): Ellezîne hum yurâûn(yurâûne).

Gösteriş yapanlara.

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿٧﴾

107/Maun Suresi-7 (Meâlleri Kıyasla): Ve yemneûnel mâûn(mâûne).

Ufak tefek yardıma bile engel olanlara..