Mekke döneminde inmiştir. 40 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “el-Kıyâme” kelimesinden almıştır.

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ﴿١﴾

75/Kiyame Suresi-1 (Meâlleri Kıyasla): Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeti.

Hayır. Kıyamet gününe yemin ederim.

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾

75/Kiyame Suresi-2 (Meâlleri Kıyasla): Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeti.

Yine hayır. Sürekli kendini kınayan nefse yemin ederim.

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿٣﴾

75/Kiyame Suresi-3 (Meâlleri Kıyasla): E yahsebul insânu ellen necmea ızâmehu.

İnsan, bizim kendisinin kemiklerini biraraya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?

بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ ﴿٤﴾

75/Kiyame Suresi-4 (Meâlleri Kıyasla): Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benânehu.

Evet. Onun parmak uçlarını bile derlemeye güç yetiririz.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿٥﴾

75/Kiyame Suresi-5 (Meâlleri Kıyasla): Bel yurîdul insânu li yefcure emâmehu.

Doğrusu insan önündeki (ömrü)nü de kötülükler işleyerek geçirmek ister.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ﴿٦﴾

75/Kiyame Suresi-6 (Meâlleri Kıyasla): Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeti.

'Kıyamet günü ne zaman?' diye sorar.

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿٧﴾

75/Kiyame Suresi-7 (Meâlleri Kıyasla): Fe izâ berikal basar(basaru).

Ama göz kamaştığı,

وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿٨﴾

75/Kiyame Suresi-8 (Meâlleri Kıyasla): Ve hasefel kamer(kameru).

Ay tutulduğu,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿٩﴾

75/Kiyame Suresi-9 (Meâlleri Kıyasla): Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).

Güneş ve ay birleştirildiği zaman;

يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ﴿١٠﴾

75/Kiyame Suresi-10 (Meâlleri Kıyasla): Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).

İşte o gün insan: 'Kaçacak yer nerede?' der.

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾

75/Kiyame Suresi-11 (Meâlleri Kıyasla): Kellâ lâ vezer(vezere).

Hayır. Hiçbir sığınak yok.

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾

75/Kiyame Suresi-12 (Meâlleri Kıyasla): İlâ rabbike yevme izinil mustekarr(mustekarru).

O gün varılıp durulacak yer Rabbinin huzurudur.

يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾

75/Kiyame Suresi-13 (Meâlleri Kıyasla): Yunebbeul insânu yevme izin bimâ kaddeme ve ahhar(ahhara).

İnsana o gün neyi öne sürdüğü ve neyi geri bıraktığı haber verilir.

بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ﴿١٤﴾

75/Kiyame Suresi-14 (Meâlleri Kıyasla): Belil insânu alâ nefsihî basîratun.

Hakikatte insan kendi kendine karşı bir şahittir.

وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ ﴿١٥﴾

75/Kiyame Suresi-15 (Meâlleri Kıyasla): Ve lev elkâ meâzîrahu.

Mazeretlerini ortaya atsa bile.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿١٦﴾

75/Kiyame Suresi-16 (Meâlleri Kıyasla): Lâ tuharrik bihî lisâneke li ta’cele bihî.

Onu (sana vahyedileni) acele ile (kavrayıp ezberlemek) için, (Cebrail tamamını sana vahyetmeden) onunla beraber dilini oynatma.

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿١٧﴾

75/Kiyame Suresi-17 (Meâlleri Kıyasla): İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.

Şüphesiz onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak bize düşer.

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿١٨﴾

75/Kiyame Suresi-18 (Meâlleri Kıyasla): Fe izâ kara’nâhu fettebi’ kur’ânehu.

Şu halde biz onu okuduğumuzda sen onun okunuşuna uy.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ﴿١٩﴾

75/Kiyame Suresi-19 (Meâlleri Kıyasla): Summe inne aleynâ beyânehu.

Sonra onu açıklamak da bizim üzerimizedir.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾

75/Kiyame Suresi-20 (Meâlleri Kıyasla): Kellâ bel tuhıbbûnel âcilete.

Hayır. Doğrusu siz peşin olanı (dünyayı) seviyorsunuz.

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ﴿٢١﴾

75/Kiyame Suresi-21 (Meâlleri Kıyasla): Ve tezerûnel âhirate.

Ahireti ise bırakıyorsunuz.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

75/Kiyame Suresi-22 (Meâlleri Kıyasla): Vucûhun yevme izin nâdıratun.

Yüzler var ki, o gün parıldar.

إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿٢٣﴾

75/Kiyame Suresi-23 (Meâlleri Kıyasla): İlâ rabbihâ nâziratun.

Rabbine bakar.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿٢٤﴾

75/Kiyame Suresi-24 (Meâlleri Kıyasla): Ve vucûhun yevme izin bâsiratun.

Yüzler de var ki, o gün asıktır.

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿٢٥﴾

75/Kiyame Suresi-25 (Meâlleri Kıyasla): Tezunnu en yuf’ale bihâ fâkıratun.

Kendisine bel kemiğini kıracak bir uygulamada bulunulacağını anlar.

كَلَّا إِذَا بَلَغَتْ التَّرَاقِيَ ﴿٢٦﴾

75/Kiyame Suresi-26 (Meâlleri Kıyasla): Kellâ izâ belegatit terâkıye.

Hayır. Ne zaman ki, (can) köprücük kemiklerine dayanır,

وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ ﴿٢٧﴾

75/Kiyame Suresi-27 (Meâlleri Kıyasla): Ve kîle men râk(râkın).

Ve: 'Kim efsun yapar?' [1] denir,

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾

75/Kiyame Suresi-28 (Meâlleri Kıyasla): Ve zanne ennehul firâk(firâku).

O (can çekişen kişi) de bunun ayrılık zamanı olduğunu anlar,

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿٢٩﴾

75/Kiyame Suresi-29 (Meâlleri Kıyasla): Velteffetis sâku bis sâk(sâkı).

Ve bacak bacağa dolaşır,

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾

75/Kiyame Suresi-30 (Meâlleri Kıyasla): İlâ rabbike yevme izinil mesâk(mesâku).

İşte o gün gidiş ancak Rabbinedir.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى ﴿٣١﴾

75/Kiyame Suresi-31 (Meâlleri Kıyasla): Fe lâ saddeka ve lâ sallâ.

(O) ne (peygamberi) doğruladı, ne de namaz kıldı.

وَلَكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿٣٢﴾

75/Kiyame Suresi-32 (Meâlleri Kıyasla): Ve lâkin kezzebe ve tevellâ.

Ancak yalanladı ve yüz çevirdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى ﴿٣٣﴾

75/Kiyame Suresi-33 (Meâlleri Kıyasla): Summe zehebe ilâ ehlihî yetemettâ.

Sonra da çalım satarak ailesine gitti.

أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ﴿٣٤﴾

75/Kiyame Suresi-34 (Meâlleri Kıyasla): Evlâ leke fe evlâ.

(Azap ve helak) sana layıktır, sana layık olan işte budur;

ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ﴿٣٥﴾

75/Kiyame Suresi-35 (Meâlleri Kıyasla): Summe evlâ leke fe evlâ.

Sonra sana layık olan (yine azap ve helaktir), yine senin layığın budur.

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿٣٦﴾

75/Kiyame Suresi-36 (Meâlleri Kıyasla): E yahsebul insânu en yutrake sudâ(sudân).

İnsan kendisinin başıboş bırakılacağını mı sanıyor?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَى ﴿٣٧﴾

75/Kiyame Suresi-37 (Meâlleri Kıyasla): E lem yeku nutfeten min menîyin yumnâ.

O akıtılan meniden bir nutfe değil miydi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿٣٨﴾

75/Kiyame Suresi-38 (Meâlleri Kıyasla): Summe kâne alakaten fe halaka fe sevvâ.

Sonra bir alaka (embriyo) oldu. Derken (Allah onu) yarattı ve düzgün bir şekle soktu.

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى ﴿٣٩﴾

75/Kiyame Suresi-39 (Meâlleri Kıyasla): Fe ceale minhuz zevceyniz zekera vel unsâ.

Sonuçta ondan erkek ve dişi iki tür var etti.

أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى ﴿٤٠﴾

75/Kiyame Suresi-40 (Meâlleri Kıyasla): E leyse zâlike bi kâdirin alâ en yuhyiyel mevtâ.

Bütün bunları yapan, ölüleri diriltmeğe güç yetiremez mi?